Workers Solidarity Movement

In 1984, 11 workers in Dunnes Stores, Henry Street, went on strike as they refused to handle goods produced by the racist South African Apartheid Regime. The ten women and ond man stayed out for over 2 and a half years, and their courage inspired many people around the world.

Local newsletter distributed around the north inner city in Dublin in advance of the anarchist bookfair. 3,000 copies were distributed door to door

Contents include

Anarchist Book Fair Comes to North Inner City

Caution: GARDA at work!

Local Struggles: Dominick St

Saturday, March 3rd will see Dublin’s Second Anarchist Book Fair, a free, public event packed to the brim with radical bookstalls, meetings and social events. Last year, the event was held in the Meath Street Area and proved a great success. This year, due to the increased demand for stalls and meetings, we’ve moved to a larger venue, in the Teachers Club, 36 Parnell Square, in Dublin’s North Inner City.

Końcem 2005 roku dwa promy należące do Irish Ferries zostały okupowane przez załogę broniąca się w ten sposób przez wkroczeniem ochrony która miała za zadanie zastąpić ich pracowników innymi. W piątek w rożnych miastach Irlandii ponad 100 tysięcy osób opuściło swe stanowiska pracy przystępując do marszu solidarnościowego z uczestnikami okupacji. Ugoda z firma została osiągnięta ,związki obwieściły zwycięstwo ale czy ta ugoda to prawdziwe zwycięstwo?

 Ostatni byliśmy świadkami walecznych zmagań emigranckich pracowników o równe płace i warunki pracy takie same jak ich irlandzkich kolegów. 900 tureckich pracowników i 300 irlandzkich zostało zatrudnionych przez firmę budowlana GAMA. Zgodnie z umowa o zarejestrowanym zatrudnieniu, żaden z pracowników budowlanych który pracuje legalnie, nie może być zatrudniany za mniej niż 12.96 eu za godzinę, jednak GAMA płaciła swym tureckim pracownikom zaledwie 2.20 za godzinę.

Patrząc na dzisiejszy świat trudno jest sobie wyobrazic jak miało by powstać społeczeństwo które chcielibyśmy zobaczyć. Ale zamiast siedzieć z założonymi rękami czekając na upadek kapitalizmu albo nadejście rewolucji, wierzymy w organizowanie sie tu i teraz. Poprzez cała historie anarchiści- komuniści podejmowali się różnych form organizacji, od grup wspolnoty interesow , komorki rewolucyjne, po anarcho-syndykalizm. My jako WSM opowiadamy sie za tradycja platformistyczną. Wyraża się to między innymi w tym, że wierzymy w zasadę gdzie grupa może osiągnąć o wiele wiecej kiedy działa jednogłośnie zamiast ciągłych tych samych fundamentalnych nieporozumieniami na tle teorii i taktyki.

Mówi się o dwóch typach wolności- pozytywnej i negatywnej lub uogólniając, o istnieniu wolność od.. do. Uważam tą dychotomie za nieprawdziwa i mało znacząca. Wolność nie jest słowem opisującym dwojakość, wolność odnosi się tylko do jednego stanu rzeczy. Wolność jak każde słowo w każdym innym języku , wyrosło z naszej potrzeby komunikacji. Idea wolności której istota ma kontekst społeczny, odnosi się do relacji międzyludzkich. Michal Bakunin, jeden z ojców założycieli współczesnego anarchizmu pisał: „ Człowiek w odosobnieniu nie posiada wolności. Jesteśmy wolni gdy nasza wolność jest zauważona,, uznana i za takowa traktowana przez druga osobę i wszystkich wokół. Stąd wolność nie jest cecha izolacji, wyłączenia a związku.”

SIPTU estimates that almost a third of workers in UCD are ‘fixed term workers’. The university also made a number of them redundant over the summer, including one who had been working for the college since 1981.

Like many other employers UCD has sought to save money in the last couple of decades by refusing to create permanent pensionable posts. Instead, a growing percentage of the workforce have been left on short-term contracts without any pension rights.

Looking around the world today it can be difficult to imagine how the society that we want to see can be created. But rather than sitting back and waiting for capitalism to collapse, or for the revolution to come, we believe in organising in the here and now.